مبانی نظری و پیشینه موسیقی درمانی

مبانی نظری و پیشینه موسیقی درمانی
دسته بندی روانشناسی و علوم تربیتی
فرمت فایل docx
حجم فایل ۹۱ کیلو بایت
تعداد صفحات فایل ۵۳

مبانی نظری و پیشینه موسیقی درمانی

فروشنده فایل

کد کاربری ۱۴۶۳۶

بصورت فایل ورد

همراه با منابع

موسیقی چیست؟

می توان موسیقی را علم گفت، زیرا عنصر اصلی موسیقی یعنی صوت و زیر بمی اصوات در اثر نسبت های ریاضی پیدا می شود و از طرف دیگر چون تمام قواعد موسیقی مانند ریاضی،مسلم و بدون تغییر نیست و ذوق و قریحه سازنده و نوازنده هم در آن دخالت تام دارد، پس می توان آن را هنر نامید. یعنی موسیقی دارای دو جنبه علمی و هنری است (فردوسی،۱۳۸۰).

در زمینه روانشناسی موسیقی پژوهش های بسیاری انجام گردیده است که شامل پژوهش ها، ارزیابی های عصب شناسی و فیزیولوژیک بنیادی زیستی، درک موسیقی مطالعات سو برتری نیمکره ای، مطالعات مربوط به شنوایی و مطالعات روانی – فیزیکی مکانیزم های ادراک شنوایی، مطالعات روانشناسی شناختی، تحلیلهای تظاهرات شنوایی و رمزگردانی آن، درک ملودیک و اجرای ماهرانه موسیقیایی، ارزیابی روانشناسی اجتماعی، جنبه های زیبایی شناختی و عاطفی گوش دادن به موسیقی، تحلیل رفتاری یادگیری موسیقی و مطالعات کاربردی این حوزه ها در درمان، آموزش، صنعت و غیره می شود. (هارگریوز،۱۹۸۶؛ نقل از انصاری مقدم،۱۳۷۲).

احساس زیبایی شناختی یا شناخت زیبایی که نتیجه حالت خاصی از زندگی است، نقطه مرکزی هنرها از جمله موسیقی است که وجه تمایز هنر از زندگی به شمار می رود (انصاری مقدم،۱۳۷۲).

موسیقی مبین و موجود احساسات است. موسیقی بخش طبیعی و زاده صوت و از نیازمندیهای نخستین بشر به شمار می رود. موسیقی فن تجسم عواطف است و مانند شعر از طبیعت تقلید می کند، موسیقی زبان حال روح بشری است و هیجاناتی را که کلام قادر به تعبیر آن نیست بدان وسیله می توان تشریح کرد. موسیقی زبانی بین المللی به منظور ابراز آرزوها، انتظارات و عواطف و احساسات است و برای هر ملتی متناسب خصوصیات ملی امتیازات معینی دارد (روشن روان،۱۳۷۸).

موسیقی به عنوان یک هنر فطری اولین هنر شناخته شده و بشری و خاستگاه اولیه هنرهای دیگر است. انسان اولیه پیش از آنکه زبان اختراع شود تا از طریق آن بتواند با هم نوع خود ارتباط برقرار کند از طریق موسیقی این عمل را انجام می داده است. به این ترتیب موسیقی اولین وسیله بیان و ارتباط نیز بوده است. سومریان پنج هزار سال قبل از میلاد قواعد موسیقی خود را تئوریزه و مدون کرده بودند و با در اختیار داشتن سازهای متنوع، انواع موسیقی را تولید و اجرا می کردند. یونانیان حدوداً نه قرن قبل از میلاد تمامی اصول و قواعد موسیقی خود را مدون و مکتوب کرده و برای هر گروه سنی سازهای ویژه و نوعی خاص از موسیقی را جایز می شمردند. در یونان باستان موسیقی به عنوان یک علم و هنر مقدس و متعالی شناخته می شد، که باعث رشد ذهنی، تقویت حافظه، تزکیه نفس، رشد خصلت های پاک انسانی، سلامت نفس و درک جهان هستی می شود. از این رو در فلسفه یونانی آمده است که برای تربیت شخصی سالم و مبتکر و جامعه ای عاری از بدی ها و زشتی ها باید کودکان را از سنین کم با موسیقی و ژیمناستیک آشنا کرد و در چین باستان معتقد بودند که موسیقی انسان را با نظم و محاسبات ریاضی آشنا کرده رابطه دقیق و در میان اجزاء یک پدیده بزرگ را بدرستی قابل درک می کند (روشن روان،۱۳۷۸).

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *